Klusjes

Ik ken geen betere klusjesman dan mijn vader. Het is zelfs zo erg dat ik dat overdraag op mijn kinderen. Wanneer er ook maar iets kapot gaat dan roepen ze: "Oh dat kan Opa Rob wel maken, mama." Ja dat is vaak wel zo, maar Opa Rob komt 1 keer per jaar hier. Soms moeten we daardoor bijna een jaar wachten met al die kapotte spullen tot hij er weer is. Belachelijk! ;-)
Een maand lang zijn ze hier nu. Heel lang genieten en veel klusjes. De eerste twee weken van hun vakantie gaan de meiden, behalve Suus, nog naar school.

Ze gaan steeds mee naar school om te halen en brengen, al hun clubjes en sporten, alles willen ze mee maken. Die ene maand moeten opa en oma alles inhalen van een heel jaar lijkt het wel. En genieten doen ze.

Ze mogen mee in de klas. Ze mogen winkelen op school wanneer Fenna een winkel heeft opgezet. Alle First Graders hebben taakjes moeten doen thuis om geld te verdienen. Met dat geld mogen ze dan eten, materiaal of producten kopen om die in hun winkel te verkopen.

Fenna wil Benderoo's verkopen. Bendaroo's zijn buigbare "stokjes" met een waslaagje in verschillende kleuren. Je kan er vanalles mee maken. Ze zeggen dat ze geen vlekken achterlaten maar dat is niet waar. We hebben er heel wat op mijn ramen geplakt en die waxvlekken zijn een ramp. Niet waar Oma Coby?

Fenna helpt met de tafeldekken en koken en zo verdient ze haar geld bijelkaar waarvan we de bandaroo's kopen. Hiervan maakt ze allerlei figuurtjes, die andere kinderen kunnen kopen. Wij helpen haar er allemaal bij (ook opa en oma), want het moeten er een stuk of 50 worden. Gelukkig is al het andere huiswerk inmiddels gestopt.

Ook heeft ze hiervoor een business plan geschreven, met wat ze wil verkopen hoe hoeveel en wat het gaat kosten hoe ze het geld bij elkaar gaat verdienen. En haar businessplan is goed gekeurd.
Nu krijgt ze nep geld. Dat geld is wisselgeld en geld waarmee ze kan kopen bij de bedrijfjes van andere kinderen.

Verder moet ze op een stuk karton haar winkel aanprijzen en aantrekkelijk maken. Ze werkt er hard aan en het wordt mooi. Dan is de grote dag voor haar winkeltje begonnen. Ook de ouders broertjes en zusjes mogen langs komen en kopen. aah kopen en je krijgt nog geld va de juf ook. Wanneer het op is vraag je haar gewoon om meer. Dat is leuk winkelen!

De kinderen zijn allemaal erg creatief geweest en verkopen uiteenlopende dingen. Popcorn en koekjes zijn populair. Ook zijn er stickers, autootjes, lego, gummetjes, boekenleggers, frummelspeelgoedjes....... Suze laat nepnagels aanbrengen. En Oma is dol op gevouwen kunstwerkjes. Ze koopt vanalles en veel, omdat het allemaal zulke lieve kindjes zijn en zo hun best hebben gedaan.

En opa gaat weer verder met klussen. Hij brengt een alarm aan bij de voordeur en garage, dat geeft de kinderen een rustig gevoel denken we. In deze mindere tijden wordt er weer meer ingebroekn namelijk. Het ziet er prachtig uit.

Een ander voor mij heel belangrijke klus is de solar paneel voor het zwembad. Het lukte me niet om die lekvrij aan te sluiten. het lukte mijn man en zwager ook niet. Vaders komt langs en hoppa ik heb een verwarmd zwembad. Aaaaaah wat heerlijk! Ja zelfs met 40 graden ga ik niet graag in een koud zwembad.

Verder worden er allerlei dingen aangedraaid, toiletbrillen enzo... Een anti-vliegengordijn aangebracht. De kapotte deurklink van mijn auto. Ja hoe kan een deurklink of knop hoe heet zo'n ding nu kapot gaan. Nu mijn man is heel sterk en dacht de auto wel even te kunnen openen ook al zit deze vastgevroren. Krak!
De besteld edeurklink was de gespiegelde versie van dat wat we nodig hadden. $#%#@ Nou niet voor mijn vader. The A-team en MacGyver zijn er niks bij. Hij bouwt het om en het past!!!

Ivo heeft ook nog we wat klussen aan zijn zuto en het is besmettelijk want ook hij ja zelfs hij gaat klussen. Ik heb nooit iets anders gekend en vind dat heerlijk! Hij begint aan zijn koplampen en eindigt met zijn moterkap of is het de sproeierreservoir.

Elke dag duiken opa en oma het zwembad in. Ze houden het steeds zo lang vol. Wat een energie, Ze zien zelfs hoe goed onze net 4-jarige al het zwembad over kan zwemmen zonder bandjes of kurkjes.

Opa wil veel te vaak de meiden op een ijsje trakteren. Zoveel dat we tot aan oud en nieuw wel even zonder moeten doen.

Met oma ga ik op de fiets Suze halen van Summerschool. Onderweg zie ik het nu goed zie ik een schilppad langs de weg. Ja echt het is geen steen een schilpad. Op de terug weg moeten we daar nog maar even naar kijken met Suus. nu moeten we verder want het is toch verder fietsen dan ik dacht. Suus maar Coby en ik ook vinden het prachtig de schildpad daar zo te zien. De schildpad is uit de creek omhoog geklommen en staat hier nu langs het pad. En wat we zien is dat de schildpad steeds in een schok naar voren komt. De schildpad legt eieren. He ja we zijn hier getuigen van een schildpad die eieren legt. Waanzinng toch!

Mijn filmsterren

Wie heeft er nu een baan waarbij je piraat mag zijn en nog betaald wordt ook. Precies, de mensen in Disneyland of in Las Vegas bij Treasure Island.

Maar Ivo nu dus ook. Hij heeft een script voor een video geschreven, waarbij hij als piraten kapitein gefilmd wordt. Een "beetje" make-up op en hij zingt er zelfs een zelfgeschreven lied bij. Herken je hem al? Nee, niet dat kleine dikkertje....

Een middag lang moet hij opnames doen in een echte filmstudio in San Francisco. Met regisseur, filmcrew voor licht, make-up etc. Hij moet nog flink zijn best moet doen. Hij dacht dat hij de voice-over moest doen maar de regisseur wil dat hij alles op video, dus uit zijn hoofd, doet. Uiteraard als piraat inclusief piraten uitspraak, "Aaaaarrhh me maties!". Hilarisch. In de studio acteren ze voor een groen scherm wat later wordt vervangen door een boot. Het wordt een erg goed stukje film.

Maar waarom moest hij dat eigenlijk doen? Elk jaar gaat dat enorm grote software bedrijf, waar kapitein Ivo voor werkt, naar Las Vegas voor hun wereldwijde sales conference. Maar alles en iedereen bezuinigt, zo ook dit bedrijf. Daarom gaat het uitje dit jaar niet door. Maar om hun verkopers toch een beetje Vegas te laten proeven maken ze een aantal grappige imitatie filmpjes van bekende dingen uit Las Vegas. Dus de Blue Man Group, een wedding chapel met Elvis Presley als priester, Cirque de Soleil, illusionist Chris Angel, en natuurlijk Ivo met de piraten van Treasure Island... Erg grappig allemaal.

Helaas het is allemaal confidential . Ik mag alleen foto's laten zien, niet het filmpje. Zo jammer! Maar geloof me, het zag er erg professioneel uit en was erg leuk. De meiden waren helemaal onder de indruk van papa's acteer prestaties.

En ja deze piet piraat is mijn man, echt onbevooroordeeld ben ik dus niet, maar serieus van alle andere collega's is hij de beste. Maar Ivo krijgt ook allemaal emailtjes van collega's die het met mij eens zijn. They loved it! Sommigen zeiden dat ze van hun stoel vielen van het lachen, en de hele dag Ivo zijn piratenlied niet meer uit hun hoofd kregen.

Toen hij terugreed na de video opnames had hij nog zoveel make-up dat het maar goed is dat zijn auto zwaar getinte ramen heeft. Of dat hij niet met pech langs de weg heeft gestaan. (hoewel in die specifieke buurt in San Francisco lopen wel meer mannen met make-up op dus misschien was hij niet eens opgevallen haha). Toen hij thuiskwam had hij nog zoveel mascara dat de meiden helemaal dubbel lagen. Suze zat de hele tijd maar naar hem te staren en te lachen. Alsof ze maar niet kon geloven dat dat haar vader was.

Yara zou ook graag actrice willen zijn of in een musical spelen. Nu de meiden schoolvakantie hebben en lekker geen huiswerk........ Komt al het creatieve er uit.

Bij het zien van een film vertellen de meiden elkaar steeds wie ze willen zijn. Daar kunnen ze zelf onenigheid over hebben. "Nee, ik ben al Tumbelina. Jij mag niet die Bubble zijn...." Na de film moet er dan altijd gedanst worden en dit keer wordt de film zelfs nagespeeld.

Zo kwam Yara op het idee om script te gaan schrijven. 's Avonds in bed en de volgende morgen weer. Haar zussen krijgen ook een rol. Ze gaan de film nog een keer bekijken, herschrijven, oefenen 2 keer en dan zijn ze klaar om door camera vrouw Mirjam vastgelegd te worden.

Eerst verzinnen ze waar gefilmd moet worden, alle attributen die er nodig zijn bijelkaar zoeken en een achtergrond. We hebben erg gelachen tijdens het filmen. En Yara de producer riep ook echt cut wanneer zij vond dat het anders moet. Suze wil ook tekst maar kan nog niet zo veel lezen. Of Fenna die alle tekst uit haar hoofd kent, maar het veel leuker vindt om haar tekst op te lezen.

Alles is in het engels en helaas zonder ondertiteling ;-) Veel lol hadden we ook met het plakken en knippen van de film. Kijk echt even naar de film en mijn filmsterren en vergeet niet naar de bloopers te kijken aan het eind. Daar lachen wij na 20 keer nog steeds om. Klik op de link www.youtube.com/watch?v=FxLptOQKADk Of zoek op you tube naar YFSB.

Geen art & drama summerschool voor mijn kinderen dus dit jaar, dat doen ze zelf wel;-)
Het blijft waarschijnlijk niet bij deze. Ze hebben de smaak te pakken. Nu willen zij nog veel meer films maken.

Eerste rimpeltjes

In het allerergste geval wordt ik binnenkort witter dan wit en kaal.

Ik kom net terug van de dermatoloog. Het valt me namelijk op, dat er steeds meer witte vlekjes op mijn handen verschijnen. Vriendinnen zeiden al: "Oh Mirjam, dat hoort gewoon bij het ouder worden." "Ja hallo, zoooo oud ben ik nog niet hoor. Ik moet nog 40 worden.

Sinds ik hier woon, zijn ook de rimpels er in geschoten. De lucht is erg droog hier. En in de winter hebben we een verwarming, die hete droge lucht blaast. Vreselijk voor je huid.

Ja, ik moet echt meer gaan zonnebrand creme gaan smeren. Ook al zit ik nooit in de zon om te zonnen. Maar..... wanneer je staat te wachten op het schoolplein hier, pak je al zoveel zon. Elke dag weer.

Ook ben ik me wel eens te pletter geschrokken op een toilet van een fastfood keten, toen ik me zelf in de spiegel zag. Aaaaa Het licht was er zooooo slecht, dat ik zelfs rimpeltjes in mijn kin zag. Help! Ook al zou ik het nooit doen, nu snap ik de greep naar botox wel een beetje. Is ook nog maar $9 per unit nu het zo slecht gaat met de economie. Ik bestel gewoon een anti-rimpelcreme voor dag en nacht. En verder accepteren maar. Aaah wat moeilijk!

Inderdaad kunnen er witte vlekjes ontstaan op je huid. Weer iets wat hoort bij het ouder worden. Vooral bij mensen, die zich niet genoeg insmeren, een te lage factor of een lichte huid met sproeten hebben, zoals ik. De huid heeft te veel zon gehad en weet niet meer of het nu bruin of wit moet worden. Kijk maar eens op je eigen benen en armen. Aaaaah zie je wel. Smeren......

Maar de witte vlekjes worden wel erg wit. Plus het zijn geen ronde vlekjes, maar meer plekjes. We zien wel.

Tot op een dag, zie ik ook nog grijze haren, boven op mijn hoofd. Tsjonge, jonge zeg, ik houd deze aftakeling niet meer bij.

Voornamelijk omdat de kappers hier niet kunnen verven, zoals ik dat wil, heb ik al lang geen high lights of low lights meer gehad. Ze kunnen het niet "natuurlijk" doen. Hier maken ze er hele kleine streepjes van over mijn gehele hoofd. Ziet er niet uit.

Dus we gaan natural tot ik grijs wordt. En dat is dus nu al. "Hee Iv, dan gaan we maar voor rood."

Wat wel gek is, dat ik alleen grijze haartjes zie, op mijn scheiding, tot aan mijn kruin. Nergens anders. Met een staart in, zie je dus niets van dat grijze haar. Ik kijk nog eens goed in de spiegel en zie een kaal plekje. Hee krijg nou wat! Wordt ik nu ook nog kaaaaaaal. Mensen dit is om nog eens zwaar depressief van te worden. Nou ja mij krijg je niet gek.

Ik zie een kaal plekje en nog een en nog een. Allemaal op mijn scheiding. Een brede scheiding dus. Die paar haartjes, die nog op en om de kale plekjes zitten, zijn wit bij de wortels. #@@#%&%^$& Toch maar eens een dermatoloog bezoeken. Ik regel een afspraak bij de dokter, die mij het snelst wil zien. Bij een kan het volgende maand. Ja pffff zo lang kan ik niet wachten hoor, dan heb ik straks geen haar meer op mijn hoofd. Bij een ander kan ik morgen. Gelijk doen!

Je begrijpt..... ik zoek eens even uit op internet wat ik nu heb. Daar ben ik dus al snel uit. Eens zien of de dokter met hetzelfde komt.

En ja helaas wel. De witte velkjes op mijn handen is Vitiligo. De huidziekte die Michael Jackson ook beweert te hebben. Mijn voordeel ten op zichte van hem is, dat ik al erg blank ben.

Jammer dus. Maar meer nog zit ik, met mijn kale plekjes. Het is gereleteerd aan de witte plekjes. Ik heb Alopecia Areata. Mijn lichaam is om de een of andere rede allergisch van of voor zichzelf. Nou jaaaaaa! Het komt wel voor of kan erger worden bij mensen die last van stress hebben. Ja halloooooo. Ik en stress, dat is iets wat ik niet ken. Ook niet gestreste mensen kunnen het krijgen dus.

Gelukkig heb ik een goede bloeduitslag binnen een paar dagen. Ik heb verder niks ernstigs onder de leden. Want dat had ook nog gekund. Ik ben gewoon gezond!

Na die uitslag besluit ik voor mezelf, dat er wel mee valt te leven. We gaan vrolijk verder. Mij krijg je niet gek. Natuurlijk is het balen. In het ergste geval wordt ik echt vreselijk wit. Lijkbleek zeg maar. En al mijn haar valt dan uit, heel erg kaal dus.

Het wit kunnen we af en toe wel verbergen met een cremmetje en mijn kale hoofd met een leuke pruik. Wel zou ik nog wat sproetjes willen laten tatoeeren op mijn neus en konen. hahahaha

Van de dokter krijg ik een cremmetje voor mijn witte plekjes. Verspreid over mijn hele hoofd blijk ik meer dan 20 kale plekjes te hebben. Jeetje dat is nog eens schrikken. Daarvoor geeft hij me een heleboel prikjes met steroide. Ik haat prikjes, maar nu denk ik.... prikken maar.

Mijn witte en ook de kale plekjes hebben geen pigment en verbranden dus gelijk. Ik moet smeren met alles boven de factor 45. Om mijn hoofd te bedekken draag ik nu petjes en haarbanden. Ik word er elke dag wel op aan gesproken dat het me goed staat. Zo hip! Gelukkig maar, want ik heb geen andere keus.

Intussen.....Geweldig nieuws! Een maand later blijken er weer een paar piepkleine haartjes te voorschijn te komen, dankzij de prikjes. Ga zo door hoofdhuid!

STAR test

STAR test gaat hier niet om het testen van een sterretje of mogelijk aankomend sterretje.

Vanaf second grade (groep4/ klas 2). Doet ieder kind hier op een openbare school een STAR test (Standardized Testing and Reporting). Zoiets als een citotoets, maar dan niet voor het kind, want ik krijg Yara's uitslag nooit te zien.

Het is om te zien of de school en dus de leraren genoeg lesstof hebben gegeven aan de kinderen, zodat het alle kinderen overal hetzelfde hebben geleerd. Het komt er eigenlijk op neer, dat ze het hele jaar bezig zijn de stof te leren en veel meer en verder dan dat. Zo weten ze zeker dat de uitslag goed zal zijn. Maximaal kan er 1000 punten worden gehaald. Een aantal kinderen kunnen dat vast wel maar niet de hele school, niet iedereen is een studiebol. Er zijn nou eenmaal wat minder goede leerlingen of kinderen met een slechte dag.....

Getets wordt ik zeg maar wat, dat ze moeten kunnen lezen tot level 16. Dan leer jij je leerlingen lezen tot level 20. Of ze moeten kunnen hoofrekenen alles tot 20. Met voor elke som 5 seconde tijd, dan zorg je ervoor dat de leerlingen, een som in 3 seconde kunnen maken.

De uitslag wordt helemaal bij gehouden, door de ouders, ouderraad, de school, de buurt, de staat...... Hoe beter de school, des te meer leelingen er naar toe willen. Je kunt alleen naar een school, wanneer je woont in de buurt die er bij hoort. Dus wanneer de school goed scoort willen ouders er graag een huis kopen. De huizenprijzen gaan er dus ook van omhoog. Ja het is echt bizar.

De gemiddelde score van alle scholen in ons dorp is erg hoog. Zeer hoog. Mijn kinderen gaan naar een school met 936 punten dit jaar. Goed gedaan Yaar! Er is er een hoger met wel 956 punten, vorig jaar hadden ze 961. Wow van de 1000 punten totaal! Ook is er een school voor moeilijke en slecht lerende leerlingen. Die haalt het gemiddelde wel erg omlaag met 612 punten. En dan zijn ze nog 28 punten vooruit gegaan.

Toen wij een huis zochten 2 en een half jaar geleden dachten wij wat een onzin die scores een 7 is toch ook goed? Dus 700 punten. Maar nee hoor en daar kwamen we snel achter. Ik ben heel trost maar vind het tegelijkertijd heel idioot. Net als dat huiswerk hier.
Zo is er een plaatsje hier verderop waar ouders om nog meer huiswerk hadden gevraagd. Wat????

Ze vinden het nog niet genoeg. Dit zijn vooral mensen met een andere cultuur, van landen waar dat heel belangrijk is. De landen waar ze geen vrije tijd kennen enzo. Stampen, stampen, stampen. Terwijl wij juist willen, dat de kinderen naast school vooral kunen spelen met veel fantasie en creativiteit. Weten hoe dat nou werkt en gaat binnen een groep.

Er zijn discussies en onderzoeken over geweest. Nu zijn er richtlijnen. Alle kinderen vanaf Kindergarten (groep 2) moeten 15-20 minuten per dag lezen of worden voorgelezen. Dit wordt geteld als huiswerk. Als ouder moet je daar bij zijn. Dat is dus een uur per dag voor mij. Aaaaah dat gaat toch nooit. Yara moet het van mij zelf doen. Ze leest op een hoog nivo dus daar heeft ze mij niet bij nodig. Hoewel soms wel voor de uitspraak van een moeilijk woord.

K-1 (groep2 -3) 15-30 minuten huiswerk per avond (inclusief lezen)

2-3 (groep 4-5) 30-45 minuten huiswerk per avond (inclusief lezen)

4-5 (groep 6-7) 45-60 minuten huiswerk per avond (inclusief lezen)

Theoretisch lijkt het nog wel te doen is ook zo maar in praktijk werkt dat heel anders. Ze sporten na school, willen spelen met vriendinnetjes, nederlandse les..... Of ze moeten sommen leren maken uit het hoofd. Dus alles kunen op en aftrekken tot en met 20. 19-12=, 6+7=, 15-9=, dat leren zie hier snel uit hun hoofd. Ook hebben ze wel eens zo'n bui dat ze een uur lopen te mokken dat ze geen huiswerk willen doen. Suze daar in tegen vindt het reuze interessant en wil graag huiswerk doen of nederlandse les.

Na deze test valt er opeens weinig te leren. Valt wel heel erg op. Er zijn dan ook veel activiteiten onder school tijd. Schoolreisjes, sportdag, opendag, bedrijfje spelen en de multiculturele fair.
En ja weer heb ik een dag uit het leven van een nederlands kind gedaan. Geen huiswerk tot de vijde klas. De gelukkigste kinderen van de wereld (Amerika is tweede van onderen van 20 landen).
Maar natuurlijk ook de langste mensen van de wereld, een land grotendeels onder zeeniveau......... En s' avond strakteerden we weer kleine stroopwafels. De meiden hebben me om beurt geholpen en Suus was er weer de hele dag en avond bij.
Hierdoor moest Ivo alleen Opa en Oma ophalen van het vliegveld. Ze komen gelijk met ons weer thuis. Ik denk dat we ook bijna net zo moe zijn.

Aardbeving oefening

Op de scholen hier hebben ze graag, dat je komt helpen in de klas. Jongere broertjes en zusjes mogen niet mee. En natuurlijk moet je verleden wel even gechecked worden, door de politie en erger.

Ik help zowel bij Yara als bij Fenna. Zo leer je de juffen kennen en de kinderen in de klas. Plus ik zie nu eens hoe mijn kinderen zijn in de klas.

Yara zie ik altijd maar lezen. Betekent dus, dat ze al klaar is met al haar andere werk. Ze leest thuis ook al veel. Ik heb liever dat ze alvast haar huiswerk maakt ofzo. Helaas zo werkt dat niet. Onzin huiswerk @#$%^

Fenna durfde in het begin van het schooljaar niet haar vinger op te steken. En dat wordt gezien als niet mee doen. Bij haar is het gewoon verlegenheid. Fenna ,ook andere kindjes hoor, krijgt vaak complimentjes over haar werkhouding, wanneer ik er ben. Bijvoorbeeld; ze praat nooit hardop tegen andere kindjes aan de andere kant van de klas. Weer die verlegeheid, maar dit keer positief.

Bij Yara moest ik laatst helpen met een oefening. Een les over wanneer ze I, me and my moeten gebruiken. Nu weet ik dat mensen in Nederlands daar ook fouten mee maken. Het is namelijk "beter dan ik" en niet beter dan mij. Alleen in het Engels is het weer heel anders. Fenna en Suus vertalen hun engels nog weleens lettelijk terug naar het Nederlands en dan hoor je dat ook. Bijvoorbeeld Like me, wordt dan "zoals mij". Zo'n oefening was dus pittig voor me.

Of een andere keer was het: alle leestekens kennen bij naam en de regels hoe en wanneer die te gebruiken. Jeeeeeetje. Dus exclametion marks, punctuation, quotation stitches, colons, semicolon, apostrophe....... En de laatste spreek je heel anders uit dan in het nederlands of frans. Ik dacht dus even: "Help juf waarom laat je uitegrekend mij dit doen." En tussendoor komen kinderen dan ook nog andere vragen stelllen waar verwacht wordt dat je het antwoord weet.

Ik zit net te helpen op school en er wordt omgeroepen dat er een aardbeving is. Nou ja een oefening. Bijna, net zo spannend. Ze hebben geregeld een brand of aarbeving oefening. Blijkbaar vinden Yaar en Fen, dat heel gewoon, want ze vertellen mij er nooit over. Het lijkt mij juist zo leuk. "Joepie een earth quake drill", roep ik. Helemaal blij ben ik.

Alle kinderen gaan onder hun tafel zitten. Yaar past niet helemaal met haar lange benen en ook ik steek wel erg uit onder zo'n kinder bureautje waar ook nog een kastje onder zit. De juf loopt rond om te kijken of alles goed is en zit. Er wordt geroepen dat dit een oefening is maar soms is er wel eens eentje die moet huilen. Je zal het zinnetje dat het een oefening is maar net hebben gemist.

Dan moet iedereen in de rij voor de deur naar buiten. Niet naar de gang, dat is niet veilig. Elk lokaal heeft een deur, direct naar buiten. De juf neemt de "noodgevallen tas" mee. Wij hebben er ook zo een. In een lange rij lopen we achter elkaar aan. Er mag niet gesproken worden door de kinderen. Alles gaat dus in stilte. De juf heeft al twee keer de kinderen geteld en ze mist er een. Waarschijnlijk zit het kind op de wc. Dus daar moet naar gezocht worden of zij uit het school gebouw is. Later blijkt dat het kind ziek thuis was. De juf was het even vergeten in alle opwinding.

Op het enorme schoolplein plus grasveld, in totaal wel 4 voetbalvelden groot. Zijn nummers van de lokalen op de grond. In een lange rij lopen ze daar allemaal naar toe en gaan ook in een lange rij zitten. Nog steeds zijn ze stil. Het werkt zo gesmeerd.

Alleen de volwassene mogen lopen. Binnen 2 minuten zit dus elke klas bij zijn nummer. Wow ik ben echt onder de indruk. Moeten we thuis ook maar eens gaan doen. Anderhalf jaar geleden met onze eerste aarbeving hadden we geen idee wat we nu moesten doen toen we eenmaal onder de tafel zaten. Blijven zitten en hoe lang dan? Buiten is natuurlijk veiliger, zolang je niet naast een electriciteitspaal staat die kan omvallen ofzo.

De hoofd van de school geeft iedereen een complimentje door een megafoon. Ook verteld hij welke klas weer terug mag. Zo is er geen chaos.

Suze 4

Suze wordt 4 jaar!

In Nederland zou ze nu hele dagen naar groep 1 mogen. Hier gaat ze gewoon naar de "peuterschool" twee ochtenden in de week. Na de zomervakantie gaat ze drie ochtenden in de week naar "peuter" school. Eigenlijk groep 1, maar dat noemen ze hier pre-K (voor Kindergarten/ voor groep2. )Ik had ook kunnen kiezen voor 4 middagen, maar dat komt niet zo lekker uit met ophalen van de oudste twee. En hun na schoolse activiteiten.

Er zijn allerlei leuke clubjes en sporten waar Suus naast school naar toe kan. Zoals bowlen, voetballen, balletten, gymen, kleiles.

De avond voor haar verjaardag moet Suus op tijd naar bed. "Mama en papa gaan beneden versieren". Dat had ik niet moeten zeggen. Ze wil niet meer slapen. Ze wil naar alleen nog maar naar beneden om te kijekn. Nu ben ik dus de hele avond bezig met versieren en haar boven te houden om op bed te leggen. Dat versieren duurt hier altijd al een eeuwig heid. Nu dringt pas door waarom. In Nederland versierde ik de woonkamer, keuken en speelkamer. Die sloten allemaal aan. Hier hebben we nog twee extra kamers die versierd moeten worden plus een enorm lange hal. En al die vlaggetjes, slingers en ballonnen blijven leuk. Ik ben vast zo'n moeder die het huis blijft verzieren tot de kinderen het huis uit gaan. Vinden ze het allang stom maar ik vind het zo leuk.

Elke jarige krijgt ontbijt op bed. Dat vinden ze bijna nog leuker of in iedergeval bijzonder dan de kadootjes die erna komen.

Op school en ballet mag Suus trakteren. Onze gewoonte is brownies, daarop schrijven we met witte gesmolten chocola een vier. Verpakt in een cellofaantje met een fotootje van Suus. Anders weten die kinderen of ouders weer niet van wie het is.

Op de peuterscholen kun je hier ook "helpen". Dan betaal je midner maar moet je zorgen voor snacks. Voorgeschreven snacks. Om te voorkomen dat er pinda's of resten in zitten of andere enge dingen zoals slechte bacterieen dus voorverpakt. Het leek mij heel leuk maar dat helpen is meer schoonmaken. Alle snacks moeten klaar gezet worden je moet die tafels reinigen voor en na met bacterie dodendspul en wanneer iedereen weg is stofzuigen. Hmmm ik ga liever knutselen en spelen. Maar omdat Suus jarig is ga ik met haar mee en blijf op school. Dat had ik eerder moeten doen. Nu leer ik die anderen kindjes eens kennen. Zo ontdek ik dat er twee jongentjes zijn die helemal verliefd zijn op mijn Suusje. Wanneer de juf roept pak allemaal een vriendje bij de hand. Springen deze jongentjes op om heel bezitterig Suze's hand te pakken en naast haar te staan. Ze laten niet los. Niet voor de juf of een ander kind dat nu alleen is. Je ziet aan Suus dat ze het gewend is en er ook van geniet. Heel schattig (nu nog wel).

Natuurlijk krijgt Suus een prinsessen feest. Dat wordt niet eens gevraagd. ;-) We hebben hier al heel veel ervaring mee en alle spullen. Iv wordt weer Koning en ik Koningin.

Mijn moeder en Jordy zijn nog hier om te helpen met de voorbereidingen, zoals de kaartjes maken en de sieraden/ schatkistjes te verven. Heel gezellig het lijkt nu al op een feestpartijtje Het schiet ook nog eens lekker op.

Op het kaartje staat heel duidelijk dat je je kind kunt brengen en later weer ophalen. Ze reageren allemaal. Alle genodigen komen. Twee moeders vragen me of ze er bij mogen zijn. (allebei moeder van 1 kind) En nee dat wil ik helemaal niet. Dan wordt het allemaal zo spastisch. Kunnen ze zich niet verkleden zonder in hun ondergoed te staan. Moeten we zo gaan opletten of ze wel genoeg hun handen reinigen met sanitiser (zo'n gel waar mee je je handen ontsnet). Pfffff. Nee hoor. Maar ja nee zeggen kan natuurlijk niet. Dus na twee dagen reageer ik met natuurlijk mag dat. We kunnen zelfs een playdate doen in de week voor het feestje. Oh ja dat wil ze wel.

Aaaah. Goed ik zie al gelijk dat dochterlief echt wel alleen kan komen spelen en naar een verjaardagspartijtje kan. Ze is heel vrij. Veel te vrij. Plukt mijn pruimen en abrikozen uit mijn bomen.

Moeder twee is veel slimmer die zegt dat ze graag er bij wil zijn, omdat ik zo goed ben in kinderfeestjes. Dan kan zij er wat van leren. Daar trap ik nog in ook met die vleierij.
Eenmaal op het feestje loopt ze met een papieren zakdoekje achter har dochter aan. Voor dat ze hun cakeje mogen versieren laat ik ze hun handen reinigen met de schoonmaak gel. Dat vind ze een goed idee. Dus daarna doe ik het gelijk niet meer.
Halverwege zegt ze dat ze een dokters afspraak heeft. Mooi! Doeoeoeoei. Maar nee ze heeft een vervanger geregeld. Een oudere vrouw niet een van de oma's want die ken ik. Wat krijgen we nou? Dit is echt vreselijk. Nu heb ik dus een vreemde in mijn huis. Moet ik daar wel blij mee zijn?

Ach nu ik er over nadenk bleven er in Nederland ook wel eens ouders plakken. Maar meestal hielpen ze gelijk mee of was dat omdat hun kind niet durfde.

Er blijft nog een derde moeder. Het is haar derde kind dus die blijft normaal gesproken echt niet op een kinderfeestje. Alleen kind is in slaap gevallen en ze wonen 20 minuten hier vandaan. Dan maar blijven. Het feestje loopt verder helemaal gesmeerd. En volgens de blijfmoeders ben ik de koningin van de feestjes. Ja, ja, ja..... We deden gewoon een cakeje versieren. Spelletjes zoals stoelendans, freeze dance, balonnendans.. Verder hebben ze een kistje beplakt en gekleurd. Oh ja en na elke activiteit kregen ze een sieraad voor in hun sieradenkistje.

Craw fish

We gaan rivier krabbetjes eten. Nou ja het lijkt meer op kreeft. Alleen deze leeft niet in zout water. Je kunt ze vangen in riviertjes en creekjes. Deze crawfish noemen ze ook wel crawdaddy, wordt over de hele wereld gegeten. Het was mijn eerste keer. Ze komen voor 90% uit Louisiana waar ze gevangen worden. New Orleans staat er daarom om bekend.

We zijn uitgenodigd door Ivo zijn baas. Het crab eten vindt plaats in de garage. Er staan rijen met tafels bedekt met kranten papier. In de achtertuin staan twee pannen, formaat gaarkeuken. De krabben lopen nog rond in kratten. Wanneer er 1 dood blijkt te zijn wordt deze al weggegooid.

In de pannen zit een sterk gekruide bouillon van vooral cayenne peper, zout, knoflook en wat ander spul. De craw fish (krop vis) gaat er levend in. Net als bij de kreeft. alleen deze gillen niet. De tijd wordt heel nauwkeurig per stopwatch bijgehouden. Ze moeten koken voor een bepaalde tijd en dan nog even blancheren voor zoveel minuten. Er gaan honderden kreeftjes doorheen.

Er wordt ook bier gedronken en de plastic bekers daarvoor zijn wel errrrug groot: 'Huge Ass Beers' speciaal uit een bar in New Orleans.

Met wel 60 of 70 mensen nemen we plaats aan de tafels in de garage. Ja in de garage's hier is het heel gewoon dat er 3 auto's passen dus al die mensen dat past gewoon.

Stapels met kreeftjes liggen er op de tafels. Aanvallen maar. Gelukkig mag ik mijn stapel met Ivo delen, want naast me zit een enorme man en die eet voor twee. De kop van heet beestje is heel groot en die moet je afbreken. Kop uitzuigen en staartje openen. Zoiets als bij een garnaal. Het is maar een heel klein staartje vandaar dat je hele stapels moet pellen en opeten om vol te raken. En vies dat je handen worden. We eten er aardappels bij en maaiskolfen en pittige worst.

Er zijn nog 6 kreeftjes in leven. Speciaal voor de crawfish race. Elk kreeftje krijgt een gekleurde streep nagellak. Nu kan er in gezet en gegokt worden. Ik houd mijn kreeftje maar even vast wordt hij vast lekker geirriteerd of aggressief van. Wanneer de race begint is het beestje blijkbaar zo van slag hij staat achterste voren ztil. hahaha. Uiteindelijk wordt hij toch nog tweede en win ik een prijs. Daarna wordt er flink gegokt met dobbelen.

Iets nieuws

Yara en Ivo zijn onze smoothies helden. Ze maken ze graag klaar voor ons. En dat laat ik graag zo.
Yara heeft er zelfs een speekbeurt over gehouden. Voor de klas legde zij uit over hoe je deze moet maken, haar favoriete smaken en een paar tips over hoe je bepaald fruit moet snijden.
Ze deed het erg goed.

En Jordy is er nu aan verslaafd. Steeds wanneer hij sipt uit een rietje van zijn grote beker met smoothie zie je hem glimlachen.
Voor het eerst in zijn leven drinkt hij dit. Een smoothie voor het geval je het nog niet weet is een zelfgemaakte milkshake van fruit, melk en yogurt of ijs. Jor heeft melk allergie en dus nog nooit geproefd van een milshake. Nu weet ik wel het een en ander van allergieen vanwege Fenna toen ze kleiner was. Dus hup een milkshake van soja melk en soja ijs. Zo makkelijk!

Mijn favoriet is aardbeien en mango. Hmmmm. Jor drinkt dit nu elke dag. Hij komt er zelfs twee kilo van aan. Hahahaha. Ook dat aankomen is voor het eerst van zijn leven.

Met een puber om je heen, leer je ook nog eens iets nieuws of hips. Nou ja ik dan. E-mailen is not done. Nee, je moet chatten of smsjes sturen anders ben je niet cool. Ik kan niet sms-en. Duurt veel te lang en ik heb zoveel woorden nodig dat kan ik echt niet inkorten. E-mail is heerlijk voor mij.

Iets heel anders is petjes. Ivo heeft heel veel petjes van allerlei sportclubs. Hij houdt nou eenmaal van heel veel verschillende sproten. Zijn petjes hebben een beetje ronde klep. Dat wil hij zo. Mijn broertje zoekt een petje van de Giants (honkbal). Hij is een grote Giants fan nu hi in het stadion is geweest. Maar zijn petje moet een rechte klep hebben. He? Daar zit bij aankoop ook een sticker op en onder. Met de maat en echtheid. Ik wil het er voor hem afhalen, maar bega bijna een doodzonde. Dat is het dus helemaal, die sticker. Oh oke.

Na een heelrijk dagje in Monterey Bay waar we weer super enthousiast zijn over de kwallen, zeepaardjes, activiteiten en spelen. Ook het aanraken van zeekomkommers, zeesterren, krabben en roggen. Zo leuk. En op de foto hier schuin boven zijn geen waterplantjes maar als je goed kijkt zie je echt een zeepaardje.

We zitten lekker met zijn allen te eten in een restaurant. Jor en mijn moeder zijn er nog steeds bij. Heel gezellig. Ik zelf ben iemand die vreselijk kan gaan zitten staren naar andere tafeltjes om eens uit te vogelen wat daar allemaal gaande is en wie bij wie hoort.
Volgens Jor wordt er nu naar hem gestaard. Ja ook niet gek. Want hoe zit dat nu bij onze tafel: een oma, een vader en moeder en 3 blonde kindjes en dan opeens een puber met donker haar. Zou die van hun zijn? Eerder huwelijk? hahaha
Ze blijven maar kijken en vooral naar Jor. En die vier oudere dames daar kijken wel erg ongegeneerd.

Opeens heb ik het door. Hij draagt een shirt met een tekst. "You look exactly like my next grilfriend." Wanneer ik de anderen uitleg over Jor zijn shirt, dat ze die hebben gelezen en zich nu waarschijnlijk aangesproken voelen, liggen we allemaal dubbel. Het is weer vreselijk lachen. Die oude vrouwen zien zichzelf zeker als zijn 'next girlfriend'.

Intergreren we genoeg

De ene Oma is net op het vliegtuig gestapt en daar komt de andere oma alweer uit het vliegtuig. En Jordy is ook mee. Mijn kleine broertje. Hij is voor het eerst in Amerika. Nou ja kleine broertje...... hij is alweer 15.

Precies in de week dat dat de ene oma weg was en de andere nog zou komen hadden we een hittegolf. Allemaal het zwembad in..... We hebben toch een hoop kindjes die elke dag willen komen spelen. hahahah wat zijn we populair. En van 33 graden C gaan we nu opeens weer naar 18 graden C. Nou jaaaaa! Wat is dat.... Koud!

Tegelijkertijd met het vertrek van mijn moeder vertrok mijn zus en gezin ook vanuit Nederland met het vliegtuig, maar vlogen de andere kant op namelijk Hong Kong. Naar mijn andere zus. Ja echt ik heb zussen in alle soorten en maten. Zwanger, schoon, heel, half en stief. Het leuke is dat wanneer we nu we naar elkaar skypen, we aan elke kant van de computer met een grote groep mensen zitten. Heel gezellig! En iedereen wil wat zeggen of laten zien. Alleen diegene met de grootste mond komen aan het woord.

We naderen steeds meer het iende van het dansseizoen. Mijn meiden zijn al sinds Februari bezig met het leren van hun dansjes (5 bijelkaar), voor de grote dansshow in Juni. Langzaam komen al hun dure outfits binnen. Hun dansjes moeten zeker ook worden ook opgevoerd op skype. Publiek is altijd aleuk. Zo kunnen ze in HongKong meekijken en krijgen de meiden applaus.

Wat ook heel gezellig is, is met elkaar de X-factor kijken, Boer zoekt vrouw of Paul de Leeuw. Ik vraag me soms wel eens af, integreer ik eigenlijk wel genoeg wanneer ik nederlandse tv blijf kijken. En dan ook nog die heerlijke nederlandse tijdschriften lees???? Ik doe het verder volgens mij wel goed het integreren. Ach ja je kunt je ook niet volledig aanpassen. Ik sta gewoon met een been in Amerika en een in Nederland.

Hoewel soms denk ik dat het allemaal reuze meevalt met die amerikanen hier. Maar dan ineens zit ik midden in een discussie met een enorm meningsverschil. Zo vind ik, dat ik vroeger wel een makkelijk kind was voor mijn ouders. Totdat ik ze vertel over fikkiesteken van toen ik klein was. Dan slaan ze hun hand voor hun mond. Hun vraag hoe ik dan aan vuur kwam, beantwoord ik heel eerlijk met stiekem pakken uit de keukenla natuurlijk.... Daar slaan ze dus echt van achterover. "Oh my Gossss".

Of wanneer ik vertel dat mijn kinderen het vrij gewoon vinden dat ook mannen met mannen kunnen trouwen en vrouwen met vrouwen. "Oh my Gossss."
Ze hebben kinderen van 9 of 11 die ze daar nog nooit over verteld hebben. Pfffff wat een achterlijke mensen. "Oh nee hoor, dat ga ik mijn kinderen echt niet vertellen." Nou jaaaaa! Sexuele voorlichting beginnen ze al helemaal niet aan. Dat laten ze aan andere over. Op school in de vijfde klas (groep 7) geven ze uitleg over de veranderingen van je lichaam.
Het is hier nu erg in om wanneer de kinderen zo rond 11 jaar zijn en ze hier naar de middelbare school gaan. Een verpleegster of dominee uit te nodigen die dan bij je thuis voor een groep jongens of meisjes gaat vertellen hoe het zit. En de ouders zijn daar wel bij maar kunnen en durven dat zelf niet. En ik begrijp daar helemaal niks van. Ga er ook volop tegen in. Ze zullen me wel die vrije meid uit Nederland vinden ofzo.

En dan hoor je van die rare verhalen over wat ze hier dan allemaal uitspoken wanneer ze op de middelbare school zitten en tiener zwangerschappen, dan denk ik: "Ja.... wees dan open naar je kind". Aaaaach.

Balen dat Koninginnendag zo is verpest. Wij hoorden het slechte nieuws 's morgens. Ik heb gelijk geen zin om in oranje gekleed te lopen. Wel maken we oranje tompoezen. En daarna ga ik de lekker toerist uithangen met mijn moeder en broertje in SF. Ook shoppen en eten. En we laten aan het eind van de middag onze handen heerlijk verzorgen door twee "meneren meneren".

We zijn van de week ook de Golden Gate over gelopen, hadden we ook nog niet gedaan. Wel rijden natuurlijk. En we zijn naar een strandje geweest naast de Golden Gate. Toeristen komen daar niet zo snel. Dat maakt het dan weer leuk. En nog een keer bij Lombard Street naar beneden rijden en lopen. De "Three Painted Sisters", met daar achter uitzicht over SF. Erg mooie plaatjes.

Super service

Met Jeanne is het vooral lekker veel shoppen. Niet alleen voor haarzelf, maar voor iedereen moet wat meegenomen worden. Ik shop vrolijk mee. Minpuntje is wellll, ik blijf dan maar kopen.

Maar wat een service. ook ik blijf me er over verwonderen. Zo vindt ze een leuke, merk spijkerbroek, die gratis op lengte wordt gemaakt. Binnen een uur is deze klaar. We zien ergens slippers, maar oh wat jammer. niet meer in haar maat. Hup, er wordt gelijk gebeld en gezocht door heel het land. Of ergens wel in haar maat zijn. Gevonden! Ik krijg in de winkel een telefoon aangereikt. Mevrouw...... we hebben de slippers. Deze worden gratis verstuurd en u krijgt ze voor de helft van de prijs. Joepie leuk winkelen is dit.

Na een week staat een doosje op de veranda met de slippers erin. Pakjes staan hier altijd op de veranda. Niks wachten op je pakje of de postbezorger altijd maar mislopen en uiteinelijk het pakje afhalen op het postkantoor.

Maar potdrie op de bon staat niet voor de helft van de prijs en gratis verzendkosten. Jeanne gaat weer shoppen en gaat naar de desbetreffende winkel. Ze legt het verhaal daar uit. Geen probleem. Geen gemaar of vragen. Ze wordt op haar woord geloofd en het te veel betaalde bedrag wordt direct teruggestort. Zo blijf je wel terug komen naar die winkel. Heel fijn.

Spullen ruilen kan hier soms binnen 90 dagen. Fijn voor mij, want ik vergeet dat altijd te doen of heb geen tijd om iets binnen 8 dagen te ruilen. Er is ook een winkel waar je kunt ruilen zonder bon. Heel handig toen ik twee jurken had gekocht en de ene niet meer nodig was omdat de andere leuker was. En die bon was ik kwijt.

Het allerleukste is schoenen of kleding bestellen via internet wat gratis verstuurd wordt en gratis teruggestuurd mag worden. Schoenen voor de kinderen bestel ik gewoon in twee maten of kleuren. En dat wat niet goed is gaat weer terug.

Wil je in een restaurant iets bestellen zoals bijvoorbeeld een ravioli gevuld met kreeft met rode saus. Maar hebbje er liever een witte saus bij. Kun je gewoon zeggen dat je een witte saus ipv de rode saus wilt. Geen probleem. Of een hamburger zonder augurken en komkommer. Pizza zonder kaas maar met champignons. Of mijn kinderen delen 1 gerecht en krijgen er drie bordjes bij zonder extra kosten. Vanalles kan, klant is echt koning. Zo heerlijk!

Zwembad lek

Het is hier nu 33 graden en dan bedoel ik Celcius, niet Farenheit, want dan zou het nu koud en 1 graden Celcius zijn. Het is dus heeel warm. Heerlijk! En zo blijft het even.

Ivo en ik zijn gister begonnen aan het op zetten van het zwembad. Het gaat best snel. De waterslang hangen we erin. Kraan open en vullen maar, zodat het water vast een beetje kan opwarmen. De kinderen kunnen niet wachten en gaan er meteen in. Mij te koud nog dit water.

Het zwembad is inmiddels aardig gevuld met water. Zeker tot de helft. Ik denk 75 cm. Dat gaat lekker zo. Oeps......... Ik let de hele tijd op de tuinslang...... dat het water wel in het zwembad gaat en niet ernaast. Er zit zoveel druk op het water dat de slang wel eens gaat "dansen" en het water er uit spuit, in plaats van in het zwembad. Of door de waterdruk spuit de tuinslang zichzelf uit het water. Echt het is geen grapje. Je kunt hier 4 douches aanzetten en de druk valt nog niet weg.

De meiden willen na het eten weer zwemmen. Met de tuinslang gaat het goed, maar ik zie nu dat er twee "gaten" in het zwembad zitten. Die horen er ook, want voor de in- en uitgaande slang naar de pomp en filter. Het water staat tot net onder het eerste gat. Gelukkig ik ben net op tijd. Anders blijf het water er in lopen, maar zou het door die gaten er even hard aan de andere kant weer uitlopen. Even de koppelingen erin zetten zodat deze "gaten" gevuld zijn.

De zon is al weg achter de heuvels. Lijkt me zo koud om nu in het water te liggen. Ik laat ze met hun surfpakjes zwemmen. Die dunne Fenna heeft dat nog het meest nodig. Haar pech is echter doordat ze zo skinny is, is haar pak te breed. Echt warm door dat pak blijft ze niet.

De volgende morgen halen Suus en ik 80 kg aan zout bij de doe-het-zelf zaak. We hebben namelijk een zoutwater filter. Veel lekkerder dan chloor en beter. Wanneer we terug zijn gooi ik de kraan weer open om het zwembad verder te vullen. Dan is het vanmiddag, wanneer de meiden uit school komen vast vol.

Ik haal het trappetje eruit en dan ontdek ik een lek. Aaaah neeeeeee. Help! Een lek. Het kan toch niet waar zijn. Doe ik dat nou net zelf met het trappetje??? Geen idee, maar het lekt. En het trappetje heeft geen scherpe punten of randen.

Wat balen zeg! Het gaatje lijkt al snel groter te worden. Dat komt natuurlijk door de druk. Al het water wil door dat gaatje eruit, lijkt wel. Ja, ik zie het groter worden. Mijn vinger moet erop anders wordt het nog groter of in het ergste geval scheurt het doek uit. Er moet zo'n 8 a 10 cm water uit, voordat het water onder het gaatje staat. En dat is heel veel water, want met een diameter van 18 feet (5.4m). Pffffffffff.
Dus hier zit ik dan met mijn vinger op het gaatje in de zon.

Ik lijk, hoe heet hij ook alweer? Dat jongetje met zijn vinger in de dijk. Hansje Brinker. Een verhaal geschreven door een amerikaanse vrouw. Ze is zelfs nooit in Nederland geweest, maar schreef het met behulp van nederlandse kennissen ofzoiets. Het verhaal is trouwens bekender in het buitenland dan in Nederland. Het boek is gewoon op internet te lezen.

Ik durf echt niet mijn vinger van het lek af te halen. Maar nu hangt Suus weer 2 meter hoog aan de ladder, die ik net uit het zwembad heb gehaald. Ze hangt erg ongemakkelijk. Wanneer ze zichzelf niet langer houdt zal ze dus van hoog vallen. Hmmmm suze of lek, Suze of lek. Oke even snel loslaten dan maar Suus. Ik bedoel mijn vinger.

Intussen loopt het water uit de aftap, zo het gras in. Wat een verspilling.....
Ons hele grasveld staat onder water. Ik zou het wel kunnen opvangen in bakken en emmers, maar zoveel heb ik er echt niet. En ik moet met mijn vinger op dat gaatje blijven. Ik heb geprobeerd om het Suze te laten doen, maar die houdt het niet zo lang vol. Ze wiebelt te veel met dat kleine vingertje, zodat ze naast het gat zit. "Maak dan maar een foto van mama, Suus. Sta ik er wel op Suus?"

Eindelijk is het water tot onder het gaatje. Tjonge dat duurde lang. Ik zal vanavond maar plakken, zodat de meiden vanmiddag nog even kunnen badderen.

Heb ik daar nou water gemorst of........ Nee toch. Nee, nee nee.......nog een gaatje. Iets minder dan een meter naast die andere. En eronder.......... Het is niet waarrrrr. Wel dus. Een piepklein gaatje, maar toch. Het water moet er wel uit. Nogggg meer water. Nog even en het zwembad gaat als een boot drijven in de tuin. Gaan we weer.

Wanneer ik de meiden uit school haal, heeft Fenna al 3 vriendinnetjes geregeld, om te komen zwemmen. Nog voooor ik haar kan vertellen, dat we twee lekken hebben. Het maakt ze allemaal niet uit. De meiden willen badderen.

Het zijn trouwens wel hele rare gaatjes. Het zal toch niet van een beest zijn ofzo dat water wil drinken??? Zoals een stinkdier, een wasbeer of een bobcat????

Vanavond de gaatjes maar even lijmen. Hopelijk staan me niet nog meer gaatjes te wachten.

Pasen 2009

Nog geen paasstol te krijgen in Nederland, toen Oma Jeanne vanuit Nederland naar ons toe kwam. We besluiten om er zelf een te maken. Lijkt ons wel leuk om te doen. De ingredienten halen we van overal vandaan.

De marsepein die ik vind is $10 per staaf. Pfff ik heb er twee nodig dat wordt zo wel een heel dure paasstol. Gelukkig vind ik een dag later in een andere winkel twee staven voor $4,- per stuk. De geconfijte sinaassnippers vervangen we door gedroogde papya. Niet slecht!

Op internet heb ik twee recepten gevonden voor het bakken van een paasstol. De een is nog bewerkelijker dan de ander. Ik voeg ze samen tot 1 die mij het makkelijkst en lekkerst lijkt.

We moeten het deeg heel wat kneden en laten rijzen. Het resultaat is twee kanjers. Nu nog in de oven en mmmmmmm.
De korst is wel iets te hard volgende keer de oven iets lager.

's Middags gaan we naar Sunol. Prachtig mooi natuur op 10 minuten rijden. Dus deze foto's zijn niet van het afgelopen weekend in Yosemite. Nee het is hier ook prachtig. De plek waar we naar toe lopen heet wel Little Yosemite.

Eerste paasdag. Een tweede kennen ze hier niet. Tweede paasdag zouden we eigenlijk een trouwerij hebben. Sterker nog we zouden getuigen zijn. Wel leuk weer een feetsje. Helaas het gaat niet door. De bruidegom heeft afgezegd...... Balen zeg nu lopen we een feestje mis ;-)

Wel raar dat er hier geen tweede paasdag is. Of andersom. In Nederland zijn er twee paasdagen en twee keer kerst. Wij vieren ook gewoon nog een keer pasen. Met weer een paasonbijt. 's Middags gaan we naar het strand. Op hetstrand is het altijd wat kouder dan bij ons. Vestjes mee dus. En het water is echt vreselijk koud.

Yosemite in de lente

Herten, Beren, Coyotes, watervallen en bergen we zien ze overal om ons heen...... kortom een weekendje in Yosemite.

Nu het lente is zijn de watervallen veel groter en ruiger. De bloemen in bloei. Yosemite is een national park. Zo'n hoogte punt waar elke nederlandse toerist naar toe moet wanneer ze een rondje Californie doen. En terrecht! We zijn er al een keer geweest toen het herfst was met gekleurde bomen. Nu willen we die volle watervallen ook eens zien.

De hele weg hier naar toe is drie uur rijden voor ons. Fenna heeft achterin de auto alle tijd genomen om aan haar wiebeltand te zitten. Wanneer we er bijna zijn hangt haar tand gek schuin en naar voren. Die draaien ik er graag weer uit. De druppel bloed in het gat zie je nog zitten.

Het is een grote vallei. Rondom staan hoge steile bergen en rotsen. Ook erg geliefd bij klimmers.
En het is er overal mooi. Je blijft er foto's maken.

We slapen buiten het park in een hotel. De meiden vinden dat weer geweldig. Toch krijgen we ze mee naar buiten om al het moois te zien. Al bij het eerste riviertje dat we gaan verkennen en het eerste uur dat we hier zijn glijdt Suus in het ijskoude water. Het water is echt heel koud soms zie je er nog hoopjes sneeuw in voorbij drijven.

Aach en we hebben maar 1 paar schoenen bij ons. Zowel Iv as ik dacht dat de ander de extra schoenen zou meenemen. Gelukkig is ze een licht veertje en kunnen we haar zonder schoenen vanavond rond dragen. Hopelijk zijn haar schoenen morgen droog.

Ook al zijn we voornamelijk in de vallei doordat niet alle kids en oma kunnen klimmen zien we heel veel dieren. Herten van heel dichtbij. Een Coyote zien we staan, maar ook beren. Ze zijn nog heel dun want natuurlijk net uit hun winterslaap. Ze zien er daardoor minder eng uit. Maar moeten wel heel hongerig zijn......

Er ligt zelfs nog sneeuw op plekken waar veel schauw is maar ook nog in riviertjes. Het is nog best wel koud en je ziet ook sneeuw naast de watervallen. De meiden lopen zelfs met blote voeten op sneeuw. Voor een paar seconden dan..
Hier wat foto's, want beschrijven hoe mooi het is lukt toch niet.

VIP Parkeerplaats

Een v.i.p. parkeerplaats gewonnen!

Het is allemaal gekomen, doordat ik hulpmoeder ben op school bij de meiden. Ik help in de klas. Ze werken hier elke dag wel een keer in groepjes. Elk groepje heeft een ander taakje. Een groepje leest bij de juf en een ander groepje help ik en de overige groepjes werken zelfstandig. Soms mag je helpen met verven, een andere keer moet je een spelletje met ze doen maar altijd iets waarvan ze leren. Bijvoorbeeld een spelletje met muntjes. Een Bingo met alles over het weer.......

Soms is het echt moeilijk of met onuitspreekbare woorden. en zeker moeilijk voor de kinderenwat ze hier allemaal wel niet van de kinderen verlangen.....

Om te mogen helpen op school moet je gescreened zijn. Dat doen ze bij de politie. Die zoekt uit of ik wel geschikt ben om tussen de kindjes te zitten. Nou ik ben goedgekeurd. Onder mijn meisjes naam dan. En daar ben ik pas sinds kort achter gekomen. Onder mijn aangetrouwde achternaam besta ik niet in het bestand. Klopt ook op mijn rijbewijs ben ik Goedhart. Komt weer door mijn paspoort.

Ik ben dus goedgekeurd en mag helpen in de klas. Dat doe ik ook. Meld me daarvoor bij binnekomst steeds aan op de computer en die draait een sticker uit met mijn naam. Die sticker gaat op mijn shirt. Nu weet iedereen dat ik binnen ben. Handig bijvoorbeeld wanneer er een aardbeving is. Mensen zonder sticker mogen niet in de school zijn.

Via een vriendin, die in de oudercommisie zit, had ik al vernomen dat ik mijn sticker na afloop in een speciale brievenbus moest doen, die bij die aanmeld computer staat. Dat doe ik nu dus een 3 of 4 maanden. Daaruit trekken ze 1 keer in de zoveel tijd stickers uit, die dan de VIP parkeerplaats mogen voor een week. En dat ben ik deze week. Jeeeeeeeeh!

De parkeerplaats is naast de hoofd van de school (principal) en de vice-princepal. Mijn naam staat op een bord, dat deze plaats is gereserveerd voor Mirjam Bauermann. Nou ja eigenlijk schreven ze Miriam. Maar vooruit. Ik heb die plaats en daar ben ik blij mee. (Ja, Bauermann omdat ik die naam handmatig op de computer invulde. Volgens mij was ik al die tijd dus illegaal binnen.)

De eerste ochtend komen de meiden bijna te laat. De plek is vlak bij de hoofdingang van de school. Alleen ik sta nu achter allemaal auto's die hun kinderen net hebben afgezet op school en kom er maar niet door. Een soort file voor de school. Mijn meiden ook droppen zou veel sneller zijn. Maar nee ze willen blijven zitten tot we daar op onze eigen parkeerplaats zijn. Hahaha en ze hebben gelijk.

' s Middags gaat het wel snel. Op het laatste moment kom ik eraan en rijd iedereen voorbij naar mijn plekje. Veel mensen weten dat dit deze week mijn plek is omdat mijn naam er staat. Ik hoor van mensen dat ze al jaren hun naam in dat bakje gooien maar nog nooit deze parkeerplaats hebben gewonnen. Ik wel!

Op de een na laatste dag staat er iemand op onze plek. De meiden roepen meteen dat we dit moeten melden. De principal roept dan om op school, dat diegene zijn auto moet verwijderen. Een beetje kinderachtig maar hee het is mijn plek mijn naam staat er op een bordje. Wegwezen dus." Zo jammer ik heb die VIP parking spot en nu staat er iemand op mijn plek waardoor mijn kinderen nu te laat op school komen." De meiden worden niet geregistreerd als te laat en de auto met kenteken wordt omgeroepen.

Binnen 2 minuten staat er een meneer zijn excuses aan te bieden. Hij zegt iest dat hij er al heel vroeg was..... bla bla bla. Maakt allemaal niet uit het is mijn plek. Hij zet zijn auto ergens anders.

Eigenlijk is de plek waar ik normaal parkeer veel sneller en dan strekken we tenminste nog eens onze benen. Maar..... we hebben deze gewonnen het is een eer speciaal en dus gaan we er de hele week staan....... Jammer dat we op goede vrijdag vrij zijn. Zal ik gewoon nog even naar school rijden en daar gaan staan???

Paarse jurk

Jarig in het vliegtuig...... Ivo is jarig! En ja ik ben 3 weken ouder dan hij.

Zijn moeder komt elk jaar rond deze tijd en altijd leuk dat ze er dan is op zijn verjaardag. Alleen Ivo zit uitgerekend nu....... in Nederland.

In eerste instantie zou hij 1 dag en 1 nacht in Nederland zijn. Op de terug weg zit hij dan jarig, in het vliegtuig . Om zo snel mogelijk weer bij zijn moeder (en ons) te zijn, die speciaal is over gekomen. Dus 11 uur vliegen dan gelijk door naar klanten om te presenteren en weer terug.

Pffffff. Hij plakt er een dag aan vast. Nu kan hij zijn verjaardag vieren in Nederland. Lekker kroketje eten en familie zien. Oh ja en werken. Gister is hij thuisgekomen. "Neem de krant mee uit het vliegtuig." De volgende dag doen we net of hij (weer) jarig is. Ontbijt op bed, zingen, zelf geschreven kaartjes en kadootjes.

Terwijl Iv wordt terug gevlogen gaan Jeanne en ik met een antal amerikaanse vriendinnen naar een spa. Nee niet zoiets als een sauna. Een heel luxe manicure en pedicure. Lekker onze handjes en voetjes laten verwennen. Ons excuus is een feest.

Morgenavond hebben we een feest van school net als vorig jaar. Een fundraising vriendinnen van mij hebben het georganiseerd en geregeld dit jaar. Door de tegenvallende economie valt de opkomt in eerste instantie erg tegen. In de laatste week blijkt dat er toch nog een heleboel gaan komen.

Ik ben op zoek gegaan naar een paarse jurk. "Waarom dan paars?" Vragen ze me hier. En dan: "Ik ken niet zo veel mensen die paars een mooie kleur vinden."

"Paars is de kleur van deze winter!" Leg ik ze dan uit. Kun je nagaan hoe achterlijk het hier is. Hahaha. En hoe ik dat dan weet. "In Nederland is alles paars en dus heel erg hip. Daar lopen ze voor en hier 10 jaar achter." Oeps dat laatste was grappig bedoeld, maar geloof niet dat het zo overkomt. Eigenlijk weet ik het door de nederlandse tijdschriften en nederlandse televisie op internet.

Ik krijg ik allerlei mailtjes en commentaar hierover, die wel weer grappig zijn. Ze snappen de humor blijkbaar toch, maar het steekt ze toch een klein beetje.

Mijn eerste jurk vond ik in Las Vegas, afgelopen weekend, maar nu heb ik een nog mooiere gevonden. Nog paarser. Ze hebben me namelijk gevraagd de cakewalk te doen. Dat is lopen als op de catwalk maar dan met een taart in mijn handen. Waar mensen dan op mogen bieden. Ik ben er dus voor om de taart aantrekkelijker te maken. Waar begin ik aan.
Daarom wil ik deze. Met zilveren sterren. Het feest heet namelijk "Starry Night" naar het schilderij van van Gogh.

De aankleding van de feestruimte is paars en blauw met sterren. Pas ik hier even mooi tussen.

Gosh.... als er nu maar wel geboden gaat worden op die taart. In deze tijden weet je het niet. Vorig jaar gingen die taarten voor $250 weg. Het zou een afgang zijn wanneer niemand er op biedt. Ivo wil in dat geval wel bieden. Dat heb ik liever niet want ik houd niet van dit soort taarten. En helemaal niet voor zo'n bedrag. Gelukkig regelen mijn vriendinnen dit feest en die geven mij de lekkerste taart.

Wanneer ik op moet heb ik een grijns of glimlach die niet meer groter of kleiner kan worden. Al bij de eerste stap........ nee ik laat de taart niet vallen....... steken er heel veel mensen hun kaart met nummer omhoog om geld te bieden. En dat blijft door gaan tot ........$700. Aaaah wat een bedrag. Wat ben ik blij. Daarna doet mijn gezicht weer normaal.

Niks crisis lijkt het wel. En zo positief gaat het de hele avond door. Mensen blijven maar bieden. Met de juf een ijsje eten of naar de speeltuin fietsen en spelen voor meer dan $100. Een dag hoofd van de school zijn voor $1800. Een weekendje weg naar de kust voor $4000...

Er wordt overal veel meer op geboden dan afgelopen jaar. En wij doen vrolijk mee. We bieden op van alles en winnen soms ook nog. Zo ook een paardrijles (door lootjes) en een tas met allemaal spullen voor in geval van een aarbeving: bijv. een radiootje die met de hand opgewonden kan worden, zaklantaarn met lang houdbare batterijen, samengeperste koeken die langhoudbaar zijn en met veel callorien, langhoudbaar water.......

Ivo wint (nou ja biedt het meeste geld op) een ijshockey puck met handtekening van een bekende speler van de San Jose Sharks (momenteel het beste ijshockey team in de Amerika). De playdates met de juffen voor de meiden. We winnen niet secetaresse voor een dag. Wel weer een avondje drank proeven met 14 vrienden die we delen met 5 stellen. Verder doneren we nog voor een klimwand op school. Oh wat een leuke avond en alles bijelkaar wanneer we moeten afrekenen valt mee. Nu heerlijk dansen met Iv. De DJ draait erg leuk en we gaan met z'n allen los op de dansvloer.

De avond (en mijn paarse jurk) is een groot succes!